و مشخصاتشان اين است كه علمى را كه خواسته درس بدهد به نام علم اصول ، قبل از هر چيز آگاه به تاريخ اين علم شده است و اين يك توصيهء خيلى خوبى است كه من به دوستانم مىكنم . اگر يك كتابى را مىخوانيد اول ببينيد كه اين كتاب مؤلفش كيست ، در چه سالى نوشته شده و درچه تاريخى بوده است . اگر فقه مىخوانيد يك مقدارى تاريخ فقه بدانيد ، اگر اصول مىخوانيد تاريخ علم اصول را بدانيد . مرحوم آيت الله بروجردى يكى از آگاه‌ترين افراد به تاريخ علم اصول و تاريخ فقها بوده و به تحول فقه و به تحول علم اصول آگاه بوده كه از نوشته‌هايش هم كاملًا پيداست . براى نمونه شما در مبحث كلام نفسى مراجعه كنيد ؛ ايشان مبحث طلب و اراده را مىخواهد شروع كند به كلام نفسى پرداخته و يك تاريخچه اى ارائه مىكند كه اين بحث چه زمانى طرح شده و از كجا آغاز شده است . آخوند و ميرزاى شيرازى و ديگران ندارند . اين تأثير را در شاگردان مرحوم آيت الله بروجردى كاملًا مىبينيم . مرحوم آقاى مطهرى وقتى مىخواست اصاله الوجود را براى ما بگويد ، شايد سه جلسه تاريخچه طرح اين مسئله را گفت . اين روش روش مرحوم آقاى بروجردى است ، منهج اصول فقه آيت الله بروجردى اين است كه طلب و اراده چرا در اصول مطرح مىشود ؟ اولين كسى كه در اصول مطرح كرده است چه كسى بوده است ؟ ايشان يك تاريخچهء زيبايى ارائه داده كه معتزله و اشاعره چطور فكر مىكردند و چرا به علم اصول سرايت كرد ؟